<!–
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
font-size:10.0pt;
mso-ansi-font-size:10.0pt;
mso-bidi-font-size:10.0pt;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-hansi-font-family:Calibri;}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
–>

Het is kennelijk mijn tijd nog niet, of zoals mijn ega zegt
de streep die voor ons allen ergens getrokken is, heb ik nog niet bereikt.

Althans afgelopen week weer niet.. en wel hierom.

Op woensdag jl. dacht ik in een opwelling van volslagen
misplaatste belangstelling voor mijn bandenspanning, bij het tanken in
Culemborg, kom laat ik even mijn voorbanden controleren. Onzin, want ik heb
ruim 600 euro bij aanschaf van mijn auto betaald voor een volautomatisch bandenspanningcontrole
systeem, dus waarom getwijfeld?

Natuurlijk bleek de spanning in orde maar bij het
verwijderen van de luchtslang brak ik wel een stuk van het ventiel af. Heel
handig!!!!

Aan het einde van de middag toch maar even, ondanks een
opkomende griep en een gammele kop, langs de garage. De service was prima en
men monteerde snel even het nieuwe ventiel. Band eraf ventiel vervangen en hup
op weg naar huis en naar bed want ik voelde me ziek.

Volgende dag bleef de auto onaangeroerd op de oprit staan.
Vrijdag nam ik me, als rustgevende therapie,  voor om de auto zelf te gaan schoonmaken en
uitzuigen. Na 2,5 uur ploeteren en snotteren want het liep uit mijn ogen, oren
enz, was de auto schoon.

Nou ben ik kort van memorie en ’s avonds stelde ik mijn ega
voor om nog even te tanken voor het paasweekend. Aldus geschiedde en toen we
wegreden zag ik dat ik woensdag al getankt had en dus onnodig in de auto zat(
een seniorenmomentje), maar het lot speelde een bizarre rol…

De auto rammelde een beetje bij het vaartminderen richting
huis  en ik dacht dat ik misschien iets
te ruig de wielen had schoongemaakt met velgenreiniger. Een spray die ontvet,
je weet maar nooit. Eerst de fout bij jezelf zoeken, nietwaar? Naar huis en
afgesproken om met de kleine boodschappen auto naar het familiefeest in
Zoetermeer te gaan. De nacht bleef ik toch piekeren, wat er met de auto kon
zijn en ik besloot om zaterdag vroeg op te staan en de garage te bellen. Eerst
nog even een proefritje met de auto gemaakt door het dorp en de rammel leek wel
erger te worden. Ik checkte de wielen of er iets mankeerde en vooral de
voorwielen voelde ik helemaal af, omdat ik de rammel in het stuur voelde. Geen
beweging, alle moeren op z’n plaats.

De garage zei na mijn beeldende beschrijving van de rammel,
dat ik toch maar even langs moest komen.

Op weg naar de garage werd het lawaai steeds heviger en ik
belde mijn ega met de mededeling dat ze rekening moest houden met het op halen
van mij  want ik vertrouwde de auto niet
en zou hem zeker bij de garage achterlaten als ze hem niet meteen zouden kunnen
herstellen.

Met lage snelheid en veel trillingen in het stuur reed ik
naar de garage in Veenendaal. De auto’s achter mij irriteerde zich aan mijn rij
stijl maar ik vond 40 km per uur hard genoeg op de Amerongse berg .

Ongeveer 1 km voor de garage werd het gerammel zeer
verontrustend hard en ik kroop met de auto de weg van de garage in. 200 meter
voor de garage klonk een daverende knal en ik wist de auto tot stilstand te
brengen met een noodstop. Gelukkig niemand achter me anders had ik inwoning
gehad in mijn achterbak. ABS werkt goed namelijk. Ik stapte uit en zag dat mijn
linker voorwiel zonder moeren schuin naar buiten onder mijn auto stond. Het
euvel was duidelijk, mijn wiel was van mijn auto afgelopen. Gelukkig gebeurde
het niet op een snelweg met hoge snelheid, want dan waren de paasdagen heel anders verlopen.

De garage gebeld en met trillende handen en bibberende stem
aangegeven dat ik zonder hun hulp hen niet zou bereiken.

De chef van de garage schrok hoorbaar toen ik hem het
mankement uitlegde en hij  kwam met een
service wagen in tien minuten bij mij om te helpen.

Toen hij uitstapte zei hij als eerste ”een onvergeeflijke
fout van ons”en hij vervolgde “ze hebben bij het vervangen van het ventiel de
moeren van het wiel niet goed nagetrokken”.  Een schande vond hij het en zijn oprechte
schrikreactie bij het zien was bepaald niet gespeeld. De schade valt op het oog
mee. Het wiel is beschadigd maar de as zo op het oog niet. Na vervanging van
het wiel en een kop koffie voor de schrik kon ik weer huiswaarts. We gaan er
zeker nog over praten want dit is toch een punt waarin een garage niet nalatig
mag zijn. Dit had ronduit mijn en mogelijk zelfs van ons beiden het einde
kunnen zijn als we de snelweg naar Zoetermeer hadden gekozen.

Het vertrouwen in de garage is natuurlijk geschaad, maar de
oprechte eerlijkheid en excuses waren evenzeer overtuigend.

Mijn streepje was dus nog niet getrokken en het was mijn
tijd kennelijk nog niet. Ik ben verwend aan het raken op dat terrein.

Vier weken terug zat ik 24 uur voor de vliegramp op Schiphol
in het zelfde vliegtuig dat een dag later de akkers van Aalsmeer opzocht. Ook
toen constateerde ik dat ik kennelijk nog niet aan de beurt was. Ben benieuwd
hoeveel geluk een mens kan hebben.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Het is kennelijk mijn tijd nog niet, of zoals mijn ega zegtde streep die voor ons allen ergens getrokken is, heb ik nog niet bereikt.

Althans afgelopen week weer niet.. en wel hierom.

Op woensdag jl. dacht ik in een opwelling van volslagenmisplaatste belangstelling voor mijn bandenspanning, bij het tanken inCulemborg, kom laat ik even mijn voorbanden controleren. Onzin, want ik hebruim 600 euro bij aanschaf van mijn auto betaald voor een volautomatisch bandenspanningcontrolesysteem, dus waarom getwijfeld?

Natuurlijk bleek de spanning in orde maar bij hetverwijderen van de luchtslang brak ik wel een stuk van het ventiel af. Heelhandig!!!!

Aan het einde van de middag toch maar even, ondanks eenopkomende griep en een gammele kop, langs de garage. De service was prima enmen monteerde snel even het nieuwe ventiel. Band eraf ventiel vervangen en hupop weg naar huis en naar bed want ik voelde me ziek.

Volgende dag bleef de auto onaangeroerd op de oprit staan.Vrijdag nam ik me, als rustgevende therapie,  voor om de auto zelf te gaan schoonmaken enuitzuigen. Na 2,5 uur ploeteren en snotteren want het liep uit mijn ogen, orenenz, was de auto schoon.

Nou ben ik kort van memorie en ’s avonds stelde ik mijn egavoor om nog even te tanken voor het paasweekend. Aldus geschiedde en toen wewegreden zag ik dat ik woensdag al getankt had en dus onnodig in de auto zat(een seniorenmomentje), maar het lot speelde een bizarre rol…

De auto rammelde een beetje bij het vaartminderen richtinghuis  en ik dacht dat ik misschien ietste ruig de wielen had schoongemaakt met velgenreiniger. Een spray die ontvet,je weet maar nooit. Eerst de fout bij jezelf zoeken, nietwaar? Naar huis enafgesproken om met de kleine boodschappen auto naar het familiefeest inZoetermeer te gaan. De nacht bleef ik toch piekeren, wat er met de auto konzijn en ik besloot om zaterdag vroeg op te staan en de garage te bellen. Eerstnog even een proefritje met de auto gemaakt door het dorp en de rammel leek welerger te worden. Ik checkte de wielen of er iets mankeerde en vooral devoorwielen voelde ik helemaal af, omdat ik de rammel in het stuur voelde. Geenbeweging, alle moeren op z’n plaats.

De garage zei na mijn beeldende beschrijving van de rammel,dat ik toch maar even langs moest komen.

Op weg naar de garage werd het lawaai steeds heviger en ikbelde mijn ega met de mededeling dat ze rekening moest houden met het op halenvan mij  want ik vertrouwde de auto nieten zou hem zeker bij de garage achterlaten als ze hem niet meteen zouden kunnenherstellen.

Met lage snelheid en veel trillingen in het stuur reed iknaar de garage in Veenendaal. De auto’s achter mij irriteerde zich aan mijn rijstijl maar ik vond 40 km per uur hard genoeg op de Amerongse berg .

Ongeveer 1 km voor de garage werd het gerammel zeerverontrustend hard en ik kroop met de auto de weg van de garage in. 200 metervoor de garage klonk een daverende knal en ik wist de auto tot stilstand tebrengen met een noodstop. Gelukkig niemand achter me anders had ik inwoninggehad in mijn achterbak. ABS werkt goed namelijk. Ik stapte uit en zag dat mijnlinker voorwiel zonder moeren schuin naar buiten onder mijn auto stond. Heteuvel was duidelijk, mijn wiel was van mijn auto afgelopen. Gelukkig gebeurdehet niet op een snelweg met hoge snelheid, want dan waren de paasdagen heel anders verlopen.

De garage gebeld en met trillende handen en bibberende stemaangegeven dat ik zonder hun hulp hen niet zou bereiken.

De chef van de garage schrok hoorbaar toen ik hem hetmankement uitlegde en hij  kwam met eenservice wagen in tien minuten bij mij om te helpen.

Toen hij uitstapte zei hij als eerste ”een onvergeeflijkefout van ons”en hij vervolgde “ze hebben bij het vervangen van het ventiel demoeren van het wiel niet goed nagetrokken”.  Een schande vond hij het en zijn oprechteschrikreactie bij het zien was bepaald niet gespeeld. De schade valt op het oogmee. Het wiel is beschadigd maar de as zo op het oog niet. Na vervanging vanhet wiel en een kop koffie voor de schrik kon ik weer huiswaarts. We gaan erzeker nog over praten want dit is toch een punt waarin een garage niet nalatigmag zijn. Dit had ronduit mijn en mogelijk zelfs van ons beiden het eindekunnen zijn als we de snelweg naar Zoetermeer hadden gekozen.

Het vertrouwen in de garage is natuurlijk geschaad, maar deoprechte eerlijkheid en excuses waren evenzeer overtuigend.

Mijn streepje was dus nog niet getrokken en het was mijntijd kennelijk nog niet. Ik ben verwend aan het raken op dat terrein.

Vier weken terug zat ik 24 uur voor de vliegramp op Schipholin het zelfde vliegtuig dat een dag later de akkers van Aalsmeer opzocht. Ooktoen constateerde ik dat ik kennelijk nog niet aan de beurt was. Ben benieuwdhoeveel geluk een mens kan hebben.

De ganzen hebben het voorjaar al in hun kop en dansen op de muziek hun polonaise in As-Dur. Dank aan Frederic Chopin voor de passende tonen. De prachtige foto’s zijn van mn eigen huisfotograaf, Topwerk

De ganzen hebben het voorjaar al in hun kop en dansen op de muziek hun polonaise in As-Dur. Dank aan Frederic Chopin voor de passende tonen. De prachtige foto’s zijn van mn eigen huisfotograaf, Topwerk

Onderstaand verhaal over het verloten (raffle) van een dode ezel heb ik gevonden op de site van Uncle Url en geeft redelijk weer hoe we door toedoen van de banken en grote graaiers als Madoff in de crises terecht gekomen zijn en welke weg minister Bos en zijn kompanen moet bewandelen

How the economy broke down and the crises will be solved:

Young Thomas, clever and bright, bought a donkey from a farmer for $100. The farmer agreed to deliver the donkey the next day.

The next day the farmer drove up and said, "Sorry Thomas, but I have some bad news, the donkey died."

Thomas replied, "Well, then just give me my money back." The farmer said, "I can’t do that. I went and spent the money already."

Thomas said, "OK, then, just bring me the dead donkey." The farmer asked, "What are you going to do with a dead donkey?

Thomas said, "I’m going to raffle him off."The farmer said "You can’t raffle off a dead donkey!"

Thomas said, "Sure I can. Watch me. I just won’t tell anybody he’s dead."

A month later, the farmer met up with Thomas and asked, "What happened with that dead donkey?"

Thomas boasted, "I raffled him off! — I sold 500 tickets at  two dollars a piece and made a nice profit of $898.00."

The farmer said, "Didn’t anyone complain?’

Thomas said, "Just the guy who won. So I gave him his two dollars back."The farmer shook his head in amazement, and walked away.

A year later, Thomas comes running into the farmer’s yard,out of breath and looking frightened.

"You must help me hide!" cries Thomas.The farmer asks, "Why? What’s wrong?"

Thomas explained, "I went all over the village, hiring people to sell raffle tickets for the same dead donkey, and then those
people hired other people to go to other villages and sell raffle tickets for the same dead donkey, and now there are
thousands of raffles taking place all over the kingdom.
Millions of people and pension funds bought my raffle tickets, but the donkey started to stink and everybody found out it
was dead, so now they want their raffle ticket money back!"

The farmer suggested, "Just pay back the money, Thomas." "I can’t!" Thomas moaned. "I spent it all on bonuses for
my raffle salespeople, and private jets, and huge mansions, and an opulent lifestyle to which we, in the raffle ticket business,
have become accustomed. Not only that, I borrowed against my raffle ticket earnings 35 fold, so now I OWE 35 TIMES the money I actually earned!"

The farmer thought a moment, then smiled. "Don’t worry, Thomas. I know what to do."

Thomas asked, "What can possibly be done?"

The farmer answered, "Your raffle operation is the biggest business in all the land. It’s too big to fail.
The King will bail you out, for the good of all his loyal subjects.

And with that, Thomas beseeched the King for billions of dollars to create the R.T.R.P.
(Raffle Ticket Relief Program) to buy back all the worthless raffle tickets.

Everybody thought that would be the end of it, but it turns out the King didn’t have enough
money to bail out the Raffle ticket holders, so he issued official "Raffle Bonds" to borrow money
from other lands.

Everybody thought THAT would be the end of it, except when the rulers of other lands figured out
their lent money was being spent on dead donkey raffle tickets, they stopped lending it. So the King
decided to just print the money to buy back the dead donkey raffle tickets.

Everybody thought THAT would be the end of it, until it turns out that printing money causes each
individual dollar to be worth much less, so prices for goods and services rose enormously throughout
the kingdom. The King decided to issue a new paper currency denominated at 1/10th the face value
of the old dollars, and forced everyone to exchange their old money for new money so prices would
come down to normal again.

Everybody thought THAT would be the end of it, until the same thing happened with the new currency,
so the people rose up and toppled the King with torches and pitchforks, and installed a new ruling
government with a new currency backed by gold.

And THEN they all lived happily ever after.

The End.

Onderstaand verhaal over het verloten (raffle) van een dode ezel heb ik gevonden op de site van Uncle Url en geeft redelijk weer hoe we door toedoen van de banken en grote graaiers als Madoff in de crises terecht gekomen zijn en welke weg minister Bos en zijn kompanen moet bewandelen

How the economy broke down and the crises will be solved:

Young Thomas, clever and bright, bought a donkey from a farmer for $100. The farmer agreed to deliver the donkey the next day.

The next day the farmer drove up and said, "Sorry Thomas, but I have some bad news, the donkey died."

Thomas replied, "Well, then just give me my money back." The farmer said, "I can’t do that. I went and spent the money already."

Thomas said, "OK, then, just bring me the dead donkey." The farmer asked, "What are you going to do with a dead donkey?

Thomas said, "I’m going to raffle him off."The farmer said "You can’t raffle off a dead donkey!"

Thomas said, "Sure I can. Watch me. I just won’t tell anybody he’s dead."

A month later, the farmer met up with Thomas and asked, "What happened with that dead donkey?"

Thomas boasted, "I raffled him off! — I sold 500 tickets at  two dollars a piece and made a nice profit of $898.00."

The farmer said, "Didn’t anyone complain?’

Thomas said, "Just the guy who won. So I gave him his two dollars back."The farmer shook his head in amazement, and walked away.

A year later, Thomas comes running into the farmer’s yard,out of breath and looking frightened.

"You must help me hide!" cries Thomas.The farmer asks, "Why? What’s wrong?"

Thomas explained, "I went all over the village, hiring people to sell raffle tickets for the same dead donkey, and then those
people hired other people to go to other villages and sell raffle tickets for the same dead donkey, and now there are
thousands of raffles taking place all over the kingdom.
Millions of people and pension funds bought my raffle tickets, but the donkey started to stink and everybody found out it
was dead, so now they want their raffle ticket money back!"

The farmer suggested, "Just pay back the money, Thomas." "I can’t!" Thomas moaned. "I spent it all on bonuses for
my raffle salespeople, and private jets, and huge mansions, and an opulent lifestyle to which we, in the raffle ticket business,
have become accustomed. Not only that, I borrowed against my raffle ticket earnings 35 fold, so now I OWE 35 TIMES the money I actually earned!"

The farmer thought a moment, then smiled. "Don’t worry, Thomas. I know what to do."

Thomas asked, "What can possibly be done?"

The farmer answered, "Your raffle operation is the biggest business in all the land. It’s too big to fail.
The King will bail you out, for the good of all his loyal subjects.

And with that, Thomas beseeched the King for billions of dollars to create the R.T.R.P.
(Raffle Ticket Relief Program) to buy back all the worthless raffle tickets.

Everybody thought that would be the end of it, but it turns out the King didn’t have enough
money to bail out the Raffle ticket holders, so he issued official "Raffle Bonds" to borrow money
from other lands.

Everybody thought THAT would be the end of it, except when the rulers of other lands figured out
their lent money was being spent on dead donkey raffle tickets, they stopped lending it. So the King
decided to just print the money to buy back the dead donkey raffle tickets.

Everybody thought THAT would be the end of it, until it turns out that printing money causes each
individual dollar to be worth much less, so prices for goods and services rose enormously throughout
the kingdom. The King decided to issue a new paper currency denominated at 1/10th the face value
of the old dollars, and forced everyone to exchange their old money for new money so prices would
come down to normal again.

Everybody thought THAT would be the end of it, until the same thing happened with the new currency,
so the people rose up and toppled the King with torches and pitchforks, and installed a new ruling
government with a new currency backed by gold.

And THEN they all lived happily ever after.

The End.

Voor Marijn is oefenen van alle gezichtspsieren een belangrijke taak op dit moment. Voor opa een mogelijkheid om nog wat nieuwe techniek toe te passen. Een photoshow met geluid en ingesproken tekst.

Untitled from Dad on Vimeo.

Voor Marijn is oefenen van alle gezichtspsieren een belangrijke taak op dit moment. Voor opa een mogelijkheid om nog wat nieuwe techniek toe te passen. Een photoshow met geluid en ingesproken tekst.

Untitled from Dad on Vimeo.